Zapis życia siedmioosobowej rodziny
Blog > Komentarze do wpisu
Kuba ma zdiagnozowany zespół Aspergera

Taką diagnozę postawiła pani psycholog, która prowadziała Kube przez 3 lata w przedszkolu. Potrzebowaliśmy jednak diagnozy psychiatrycznej, państwowo czas oczekiwania to rok i dwa miesiące (w poradni na Sobieskiego). Udało sie nam dostać wcześniej, bo jakieś dziecko sie wykreśliło. Diagnozę znamy od pn. I szczerze powiedziawszy jest to szok, dla mnie mniejszy, dla rodziny większy (łącznie z pytaniami po co go diagnozuję). Jestem zagubiona w procedurach. Powinnam przede wszyskim załatwić orzeczenie o sposobie kształcenia. Chciałabym, aby chodził do naszej państwowej szkoły i miał asystenta do klasy, ale proceduralnie bedzie to trudne. Wymaga zgody dyrekcji, nauczyciela prowadzącego i dotarcia do pieniędzy które mu sie należą. Z takim rozpoznaniem dzieci mają 8 krotną subwencję oświatową (idzie za Kubą do gminy ponad 3000 zł miesięcznie, tylko co trzaba zrobić, aby on (w znaczeniu jego szkoła), mogł z nich korzystać?)

Dodajmy, ze jest to choroba genetyczna, więc powinnam zdiagnozować resztę dzieciaków. Poszukuję dobrego neurologa dziecięcego.

A to za portelem http://niegrzecznedzieci.pl inf dotycząte tego  co to jest : 

Zespół Aspergera


Dzieci te cechują zachowania powtarzające się lub uporczywe i bardzo ograniczony zakres zainteresowań. Te same kategorie dysfunkcji, występujące w stopniu od łagodnego do bardzo zaawansowanego, klinicznie definiują całe spektrum zaburzeń autystycznych , od Zespołu Aspergera po klasyczny autyzm. Choć umiejscowienie występujących w danej dziedzinie zaburzeń na osi autyzmu wg stopnia ich nasilenia jest pomocne w zrozumieniu klinicznych podobieństw badanych przypadków , to jednak nie wynika z tego, że Zespół Aspergera jest po prostu łagodniejszą formą autyzmu, ani to, że ZA i autyzm łączy coś więcej niż szeroko rozumiane podobieństwo kliniczne.



LICZBA DZIECI Z ZA

Wiele badań przeprowadzonych dotychczas dowodzi, że ZA występuje znacznie częściej niż ?klasyczny autyzm?. Podczas, gdy autyzm występuje u 4 na 10 000 dzieci, Zespół Aspergera wykrywa się aż u 20-25 dzieci na 10 000.
ZA znacznie częściej dotyczy chłopców niż dziewczynek, ale nikt nie wie, dlaczego tak się dzieje.



Kryteria diagnostyczne i definicja



1. Zaburzenia funkcji społecznych z towarzyszącym mu dużym egocentryzmem; w takich dziedzinach jak;

- niezdolność do nawiązywania kontaktów z rówieśnikami,

- brak chęci do nawiązywania kontaktów z rówieśnikami,

- słaba znajomość kodów społecznych,

- nieadekwatne reakcje społeczne i emocjonalne.


2. Ograniczone zainteresowania i aktywności, w tym :


- bardziej zapamiętane niż zrozumiane,

 - wyłączanie innych zainteresowań,

 - przywiązanie do powtórzeń.


3. Powtarzające się zachowania rutynowe lub rytuały:


- narzucane sobie

 - narzucane innym.


4. Cechy dotyczące języka i mowy takie jak ;


- możliwe, choć nie obserwowane w sposób ciągły, opóźnienie wczesnego rozwoju mowy,

 - na pozór perfekcyjnie opanowane funkcje ekspresyjne języka,

 - dziwna prozodia, szczególne cechy głosu,

 - upośledzenie rozumienia, obejmujące złą interpretację znaczeń dosłownych i ukrytych


5. Problemy z komunikacją pozawerbalną, obejmujące:


- ograniczony zakres gestów,

 - niezdarny język ciała,

 - ograniczony zakres lub niewłaściwe stosowanie mimiki

 - szczególne, ?sztywne? spojrzenie,

 - trudności w utrzymaniu bliskiego kontaktu fizycznego.


6. Niezgrabność ruchowa.


Nie wszystkie w/w cechy muszą być jednocześnie obecne.



Obraz Zespołu Aspergera.



Najbardziej oczywistą cechą zespołu Aspergera jest wykazywanie przez dzieci nim dotknięte pewnych szczególnych zainteresowań. W przeciwieństwie do autyzmu, w którym zainteresowanie dotyczy przede wszystkim przedmiotów lub ich części, w ZA najczęściej skupia się ono na określonych problemach intelektualnych. Gdy dzieci z ZA wchodzą w wiek szkolny lub nawet wcześniej w wieku przedszkolnym, wykazują obsesyjne zainteresowania np. matematyką, pewnymi aspektami nauki lub czytaniem. U niektórych dzieci stwierdza się nawet hiperleksję lub czytanie z pamięci. Zadziwiająco wcześnie objawiają zainteresowanie
historią czy geografią, pragnąc zdobyć na ciekawiący je temat jak najwięcej informacji.

Wszystkie rozmowy i zabawy obracają się wokół niego. Obsesyjne zainteresowania mogą dot. też rozkładów jazdy pociągów, astronomii, rożnego rodzaju elementów plastikowych, części statków czy samochodów. Mogą wykazywać niezwykłą jak na ten wiek znajomość trasy podczas wycieczek. U wielu dzieci te obsesyjne zainteresowania można skierować na inne tory, ale są i takie, u których fascynacja trwa aż do dorosłości i staje się podstawą kariery zawodowej.

Również socjalizacja dzieci z ZA przebiega inaczej niż dzieci z klasycznym autyzmem. Nauczyciele i rodzice określają na ogół te dzieci jako żyjące we własnym świecie i zajęte własnymi sprawami, zainteresowaniami. Zazwyczaj nie są one tak bardzo zdystansowane jak dzieci autystyczne. Dzieci z ZA w wieku szkolnym pragną zawierać przyjaźnie i brak sukcesów na tym polu wywołuje ich frustrację, smutek i zakłopotanie. Ich problemem nie jest na ogół brak okazji do interakcji społecznych, ale raczej ich mała skuteczność. Dzieci z ZA mają trudności ze zrozumieniem zachowań społecznych. Gillberg określił to jako ?zaburzenie empatii?, to znaczy niezdolność do rozumienia potrzeb i punktów widzenia innych ludzi oraz właściwego reagowania na nie. Dzieci te źle odczytują pewne sytuacje, a ich reakcje są często interpretowane przez innych jako ekscentryczny i zniechęcające.


Zespół Aspergera różni się od autyzmu dobrym opanowaniem funkcji języka, ale oczywiście stopień tego opanowania jest inny u poszczególnych dzieci. Zdolność zapamiętywania jest na ogół bardzo dobrze rozwinięta, natomiast takie aspekty języka mówionego jak natężenie głosu, jego intonacja, modulacja i tempo często odbiegają od normy. Czasami język wydaje się zbyt pedantyczny, pozbawiony idiomów i wyrażeń potocznych, a wypowiedzi interpretowane SA zbyt dosłownie. Problemy narastają wraz z pojawieniem się pojęć abstrakcyjnych, szczególnie w późniejszym wieku, w szkole średniej. Pragmatyczne i konwersacyjne funkcje języka są słabi rozwinięte, gdyż dzieci z ZA mają trudności w prowadzeniu rozmowy opartej na wymianie poglądów i przejawiają tendencję do powracania to tych samych tematów, które je interesują. Większość dzieci z ZA ma kłopoty z rozumieniem żartów i często się śmieje w nie odpowiednich momentach. Wykazują one natomiast fascynację zabawami językowymi i zabawami słownymi . Powszechne przekonanie że dzieci te nie mają poczucia humoru, jest czasem nieuzasadnione. Wiele dzieci z ZA przejawia tendencje do hiperwerbalizmu, nie rozumiejąc prze tym, że alienuje je to od innych.


Nie da się zaobserwować jednego wzorca rozwoju języka u dzieci z ZA. Przebiega on różnie
ale wyrównanie poziomów występuje zazwyczaj zazwyczaj szkole. Na tym wczesnym etapie trudno rozróżnić ZA od łagodnego autyzmu. Czasem w okresie przedszkolnym występują niedobory językowe charakterystyczne dla autyzmu, na przykład uporczywe stosowanie tych samych słów czy powtarzanie zwrotów lub całych kwestii pochodzących z różnych źródeł do których dziecko często ma dostęp.


 

niedziela, 22 lutego 2009, wombacica
Komentarze
2009/02/25 14:51:48
coż mogę napisać?
przytulam i będę się modlić.
i wierzę, że kto jak kto, ale Wy na pewno dacie radę!
-
2009/02/27 22:25:05
asiu tak mi przykro
trzymamy z samuelkiem kciuki za kubusia
trzymaj sie kobieto
dla mnie zawsze bedziesz wielka
pozdrawiamy Meggi i Samuelek
-
2009/03/08 13:19:53
Dobrze diagnozują w Łodzi - kilinka Navicula.